PO GODZINACH...

Ciągle było nam tam nie po drodze bo albo padało, albo nie było czym dojechać a bardzo zależało nam na tym miejscu. Do tego dwa dni z rzędu kiedy mieliśmy już kanapki zrobione i spakowane zaczynało lać. Taka złośliwość. Wczoraj przez to spontanicznie wylądowaliśmy w Besenowej taplając się w termalnych wodach. Dzisiaj deszcz przeczekaliśmy i nareszcie dotarliśmy do DOLINY PROSIECKIEJ w GÓRACH CHOCZAŃSKICH

Przyznaję że poziom adrenaliny kilka razy nam się podnosił a Marysia prawdopodobnie w poprzednim wcieleniu była kozicą sądząc po tym z jaką lekkością skakała po skałach i kamieniach.

Dolina to na początku trzymetrowy wąwóz otoczony kilkudziesięciometrowymi ścianami skalnymi. W dole płynie rwący potok a my musimy zrobić wszystko aby przejść suchą nogą.

Kiedy zaczęły się łańcuchy dziecko szybko przekazane zostało (czytaj przemotane na półce skalnej) tacie który jest bardziej doświadczony w łażeniu po skałach (czytaj nie trzęsły mu się tak nogi).

Na szczęście zaraz potem wąwóz się zozszerza, potok znika w niewyjaśnionych okolicznościach a szlak prowadzi po ścieżkach wzdłóż wąwozu lub po zawalonym kamieniami i głazami korycie rzeki.

Po około 2 godzinach doszliśmy do rozwidlenia drogi. Tutaj warto zboczyć ze szlaku. Po ok 15min w lewo znajduje się wodospad. Niestety mieliśmy mało szczęścia i pomimo deszczowej ostatnio aury nie był zbyt obfity. W suche lata wysycha on zupełnie.

Dalszcza część szlaku - zaczęły się schody dosłownie i w przenośni. Strome, wąskie podejście biegnące po skałach i kamieniach aż w końcu to na co Marysia czekała najbardziej DRABINKI. Z małą pomocą zdobyła ja bez problemu.

Kawałek dalej rozsądek zabronił nam puścić do góry pięciolatkę. To prawie koniec doliny który musieliśmy sobie darować bo były to odcinek z samymi (bardzo wysokimi) drabinkami, łańcuchami i śliskimi podejściami (przetestowałam osobiście zawracając jednak do reszty wycieczki). Myślę że z samym niemowlakiem na plecach jest to spokojnie do zrobienia, ale myśl o małym dziecku wspinającym się na własnych nogach zmroziła mnie. Był jeszcze pomysł aby Marysię wnieść w mt ale godzina była na tyle późna, my zmarznięci że postanowiliśmy wracać.

Cała dolina ma 4km, dwie strony z dziećmi i przystankiem na kanapki zajęła nam 4 godz. Na dłuższe trasy można ją połączyć z Kwaczańską doliną która biegnie równolegle. Zostawimy ją na przyszły rok...

To już ostatnia nasza wycieczka :((( Jutro jeszcze obiecana dzieciom Tatralandia w sobotę powrót, przystanek u rodziców i w niedzielę do domu, a w poniedziałek wracam do pracy...

Pewnie za rok znomu tu przyjedziemy ;)